Een aparte Pinksterbelevenis
Geplaatst:
4 juni 2008
De stroom viel uit op de
vroege pinkstermorgen in heel Alanya en wijde omgeving.
Meestal is dat snel opgelost, maar deze keer duurt het de hele ochtend
en heeft het vrij forse gevolgen. Het begint al thuis. Mijn vrouw wil
zich mooi maken voor de pinksterdag, maar haar föhn doet het natuurlijk
niet. Voor de ochtendkoffie kunnen we ons redden met een campinggasje.
Dan op de fiets naar het Cultuur Centrum voor de pinksterkerkdienst.
Onderweg zoemen overal de generatoren om hotels en andere gebouwen van
stroom te voorzien.
Het Cultuur Centrum heeft natuurlijk ook zo’n noodvoorziening, misschien
wel samen met het Museum ernaast. Nee dus! Geen stroom, geen licht, geen
lift!
In de kelder is het donker, aardedonker. En in die kelder is de zaal
waar we iedere zondag kerk hebben met zo’n 30 tot 40 andere Nederlanders.
Op deze pinksterdag zullen we samen met de Duitsers een tweetalige
dienst hebben.
Maar hoe doe je dat in het stikdonker? De spreekwoordelijke Turkse
behulpzaamheid biedt uitkomst. We kunnen terecht in de grote bovenzaal
waar genoeg daglicht is.
Met een sterke zaklamp brengt de bewaker ons bij onze spullen in de
kelder:
de kaarsen, de lessenaar, de collecteschaal, het houten kruis, het
keyboard voor de feestelijke muzikale invulling. Het keyboard? Vergeet
het maar. Dat ding eet stroom en dat voer is er vandaag niet. Hebben we
zo’n mooi programma met Nederlandse en Duitse Pinksterliederen die op
dezelfde wijs in 2 talen tegelijk gezongen kunnen worden.
Maar de Duitse en de Nederlandse dominee laten zich niet uit het veld
slaan.
Dan maar met 2 voorzangers.
Intussen zijn er meer dan 100 kerkgangers binnen gekomen. Vlamingen,
Polen, een Fin en andere Scandinaviërs, een enkele Turk; Duitse en
Nederlandse katholieken en protestanten en een paar moslims. Een bonte
verzameling, zoals dat op Pinkster hoort.
De dominees dragen allebei een rode stola. Rood is de pinksterkleur en
iedereen krijgt een rode anjer mee naar huis.
Zo wordt het toch nog gezellig! En na afloop is er voor al die mensen
koffie. O ja, hoe zet je ook al weer koffie voor ruim 100 mensen met een
mooi apparaat, maar zonder stroom?
De domineesvrouw heeft wel voor hetere vuren gestaan. Zij is direct op
het gezoem van de generatoren afgegaan en heeft in het zwembad
elektriciteit gevonden. Even lief kijken en een beetje Turk valt als een
blok voor een Nederlandse domineesvrouw. Logisch toch?
En toen was er koffie. Met een overdaad aan Deutsche Kuchen,
zelfgebakken. Daar heeft de Duitse domineesvrouw weer hard aan
meegewerkt.
Met Pinkster is er altijd wat te beleven in Alanya, zullen we maar
zeggen.
En je hoeft er niet eens een jaar voor te wachten. Iedere zondag is er
immers koffie na de kerk, met af en toe een andere dominee. Maar voor
die dominee van Pinkster en zijn vrouw moet je wel een jaar wachten. Van
Pasen tot Pinksteren komen ze dan terug naar Alanya. Voor nieuwe
belevenissen. Maar deze wilde ik even aan u kwijt. Zomaar bij wijze van
voorlopig afscheid. Volgend jaar zijn we er weer.
Tot ziens en de groeten van de Pinksterdominee en zijn vrouw, Jelle en
Ina Loosman.